Fotografie....één van mijn grootste passies. Het zien van iemand en dan vastleggen dat wat ik intuïtief waarneem is een magisch proces.

Altijd volmaakt. Ook de verbinding die mensen met elkaar kunnen hebben is op de foto vaak zo zichtbaar…

Al jaren maak ik, wanneer ik de kans heb, foto's van de mensen om me heen. En op de een of andere manier wanneer ik mij (intuïtief) verbind...gebeurt er iets...

Ik zie de ziel, de essentie van iemand.... En dat maakt mij heel blij.  Eigenlijk word ik altijd een beetje verliefd op wie ik dan zie. En dan..... dan voel ik een wederzijdse verbinding, men geeft zich over en ik leg het vast! Magisch! 

Door zo lang werkzaam te zijn in mijn praktijk, waarin ik inmiddels duizenden mensen heb gezien, gecoacht en opgeleid, ben ik inmiddels ervaren in het herkennen van de schoonheid van een ieder.

Mijn missie is het om mensen te helpen zichzelf te ervaren middels het beeld wat ik van hen vastleg. Tevens zie ik wat de missie is van de ziel en kan ik dat creatief goed omzetten in concepten en ideeën voor bedrijven.

Speciale Capture Women sessies

Een fotoshoot en een soulreading over jou en de relatie met elkaar! 
 
Moeders en dochters, vriendinnen.... een bijzondere relatie. Zij dragen je door het leven.
Wellicht niet altijd gemakkelijk in het leven, maar er is hoe dan ook een bijzondere ziels-connectie tussen jullie. Een onvoorwaardelijke liefde die niet altijd uitgesproken wordt, maar er wel is!
En dat wil ik heel graag vastleggen! Zodat je jullie verbinding altijd kan terugzien. 
 
Met een Soul-Reading over jou en jullie relatie, om jullie connectie te vieren en de liefde die er is te zien en te ervaren. 
 
Deze bijzondere portret sessies vinden plaats op 9 &10 juni!
 
Lees hier meer!

Brand Fotografie

Ook is het mogelijk om een sessie te boeken om foto's te maken voor je praktijk of onderneming.  Mijn overtuiging is dat het belangrijk is dat mensen jouw mogen 'zien' in wat je doet. Dat jij je onderscheid middels foto's waarin jouw essentie en hetgeen wat jij in de wereld zet te zien is.

Vraag een vrijblijvend gesprek aan!

RECENSIE.

Een fotoshoot met Carmen is niet in woorden te vatten, maar als ik het moet doen dan is het woord: MAGIE! 

Deze hele shoot ontstond met zoveel plezier en enthousiasme; de voorpret was al een feestje! Carmen wilde mij vastleggen op een voor mij zo’n dierbare plek: midden in het bos, dit idee greep ik met beide handen aan. Ik heb nog nooit zo’n moeiteloze fijne shoot meegemaakt met zoveel plezier. In totale ontspanning ontstond het ene na het andere magische beeld: Carmen zag het beeld al intuïtief voor zich en het ontvouwde zich als pure magie in het moment. Deze shoot is een ongelofelijk groot cadeau want Carmen heeft vastgelegd hoe ik wil leven, en omdat het er nu in beeld is… hoef ik het alleen nog maar te doen! Daar herinneren haar foto’s mij dagelijks aan en daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor.

Noël  Straakenbroek 

RECENSIE.

Een foto zegt meer dan 1000 woorden en zeker als een fotografe je precies weet vast te leggen zoals je bent. Ik ben nog nooit zo dichtbij mezelf geweest en dat is voor mij persoonlijk op deze foto's heel goed terug te zien.

I can only be me.

Alle maskers loslaten en volledig in verbinding zijn met jezelf en dus met de ander.. Dat zie je terug in de connectie die ik heb met mijn paard.

​Ik weet uiteraard dat onze band tijdens de Retreats heel bijzonder is. Maar prachtig en krachtig om dit nu ook zelf in de foto's terug te zien.

www.angelicinsights.nl

Angelic  Brinkhuijsen

IK ZIE, IK ZIE...

Het was op een koude novemberdag dat collega en vriendin Carmen en ik hadden afgesproken in Heidezicht, hier aan de Bussumse hei. We spraken over van alles en ineens zei Carmen: “Zou ik jou een keer mogen fotograferen?”

Fotografie is een grote passie van haar. En ik had al vaak gezien hoe mooi ze mensen weet vast te leggen.

Dus de verleiding was groot om ja te zeggen, maar er was ook een maar…

Ik vind op de foto gaan op zich al ongemakkelijk. En nog moeilijker vind ik het om die foto’s later terug te zien. Dat vertelde ik haar.

“Dat weet ik”, zei ze. “Daarom vraag ik het je ook. Ik zie iets in jou waarvan ik weet dat jij het niet ziet.” ‘Hu?’, dacht ik. ‘Hoe kan dat nou?’  “Het is echt niet eng”, zei ze. “Ik maak mezelf soort van onzichtbaar. En als jij het helemaal niet verwacht… dan leg ik ineens je zieltje vast. Echt Jan, ik zie die hele foto’s al voor me! We hoeven ze alleen nog te maken.” Dromerig keek ze naar buiten.

“Kijk, daar”, wees ze. “Bij die boom, en dan een beetje met je gezicht die kant op en dan het licht zo…” Ik volgde haar blik, maar ik zag niks. Alleen een kale boom in de koude novemberwind.

“Ik ben zo blij dat jij het ook wilt”, zei Carmen blij.

Nou… willen… dat was misschien wat te sterkt uitgedrukt. Het was meer een kwestie van geen weerstand kunnen bieden aan haar enthousiasme. Terwijl ik wist dat het confronterend zou gaan worden. 

 

 

Als kind was ik een stoer meisje. Ik dacht dat ik dat ook wilde zijn, maar achteraf gezien… was het meer een tactiek. Ik voelde me te kwetsbaar om een meisje-meisje te zijn en dus ‘koos’ ik ervoor om een jongens-meisje te zijn. Met kort haar en een spijkerjack en een voetbal onder de arm. Maar naarmate ik ouder werd, werkte die tactiek minder goed.

Mijn lichaam veranderde en ik begon me juist onzeker te voelen als jongens-meisje, terwijl ik geen idee had van wat voor meisje ik dan moest zijn. Op alle foto’s uit die tijd zie ik die worsteling terug. En ook op veel foto’s van later. Daarom voelt kijken naar foto’s waar ik op sta als onprettig, vanwege de confrontatie met die onzekerheid. En dit was dan misschien een kans om dat eens aan te gaan.

Ik vertelde dit niet, want ik wilde Carmen niet beïnvloeden. En we spraken af dat we het ergens in april zouden gaan doen. Maar het was ergens in december dat ze me al opbelde. “Ik heb zo raar over je gedroomd, moet je nou horen…”

Het bleek een hele intense droom die ging over mijn familie. Ze had gezien dat er in de familie-lijn dingen werden geheeld. Dingen die ik herkende, maar die ik haar nooit had verteld. En ze zag hoe ik in die droom veranderde van een meisje in een vrouw. “Een hele mooie vrouw.

En die vrouw ga ik fotograferen. Echt, ik heb er zo’n zin in.”

Ineens voelde het helemaal niet meer als een foto-sessie. Maar meer als een soort van spiritueel proces. Ik dacht: dit is niet eng, dit is een cadeautje.

Afgelopen woensdag was het dan zo ver. Het was nog vroeg en stil op de hei.

Heidezicht was dicht. Carmen vroeg me op een plek te gaan zitten. In het gras en later tegen een boom. En verder vroeg ze me niet zo veel. Ze rende wat rond, op afstand en riep enthousiast hoe geweldig het licht was en hoe mooi het zou gaan worden. En ik voelde me helemaal niet alsof ik in een fotoshoot zat, maar meer zoals ik altijd ben op de hei. Terwijl ik wel het gevoel had dat er ‘iets aan het gebeuren was.’

Tussendoor liepen we wat en kletsten we wat. Maar dat was ‘in het aardse’.  Want tegelijkertijd leek het wel of die andere kant van haar, de ‘niet-aardse’, in gesprek was met de mijne. Een extra laag in het samen-zijn. “Nou even daar gaan zitten, Jan. O, dat licht!”

Ik zag aan haar dat alles precies ging zoals het moest gaan, wat dat ook maar was. Soms wilde ze me de resultaten tonen op het schermpje van haar camera. Maar anderhalve meter was te ver om het echt te kunnen zien. En dus zag ik de foto’s  pas echt toen ze me die het aan het eind van de dag toestuurde.

Ik haalde diep adem en opende het document.

En ik zag…

Het antwoord op de vraag van al die jaren. Wat voor vrouw?

Deze vrouw.

Hoe een fotosessie iets in je kan helen…