âVan onbewust herhalen naar bewust helen en verbinden.â
Toen ik moeder werd en mijn wereld ineens draaide om het grootbrengen van drie dochters, dacht ik dat opvoeden betekende: hen begeleiden, hen vormen en hen beschermen. Ik dacht dat het mijn taak was om hen te laten zien hoe het moest â hoe je sterk bent, zacht, moedig en wijs. Hoe je ook liefhebt, grenzen stelt, fouten maakt en weer opstaat. En vooral, niet al die patronen herhalen die al jaren in mijn familie voorkomen.
Maar langzaam begon ik te voelen dat het eigenlijk andersom werkt.
Mijn dochters kijken niet zozeer naar wat ik zeg. Ze kijken naar wie ik bén. Naar hoe ik reageer als het tegenzit. Hoe ik over mezelf praat. Hoe ik over anderen praat. Hoe ik mijn dromen volg. Of ik mijn grenzen voel en ook aan geef. Of ik durf stil te staan als het stormt van binnen.
Ik herinner mij een moment waarop Ă©Ă©n van mijn dochters overstuur was. Ze riep dingen die mij raakten, die mij boos maakten. Alles in mij wilde reageren, de controle pakken, haar âopvoedenâ. Maar midden in die emotie voelde ik ineens: dit gaat niet over haar. Dit gaat over mĂjn onvermogen om te blijven staan in 'ongemak'. Dus ik haalde diep adem. Ik zei niets. Ik ging even terug, terug naar mijzelf. Eerst vol ongemak, boosheid, irritatie en dus onmacht. Uiteindelijk kwam er weer kalmte. Ik merkte dat alles 'voelen', mij naar de rust bracht. Nadat ik gekalmeerd was, kon ik weer helemaal terug 'zijn' in het gesprek met mijn dochter.
Dat moment leerde mij: ik kan haar pas iets geven als ik het zelf bewust leef en zelf belichaam.
Opvoeden werd zelfopvoeding. Een uitnodiging om telkens opnieuw te kiezen voor bewustzijn. Voor mildheid. Voor groei.
En op een dieper niveau besef ik: onze zielen hebben elkaar gekozen. Niet zodat ik haar zou leren hoe het leven werkt, maar zodat zij mij zou herinneren aan wie ik werkelijk ben. Onze band is geen toeval, maar een afspraak. Een heilig samenzijn waarin liefde de weg wijst en onze triggers de poorten zijn naar heling.
Kinderen komen niet bij ons om perfect gevormd te worden â ze komen om iets in Ăłns wakker te maken. En als ik bereid ben te luisteren, te voelen, mezelf in de ogen te kijken, dan brengen zij mij dichter bij de essentie van wie ik ben.
Zij leren mij hoe ik mijzelf mag 'opvoeden', elke dag opnieuw. En zo, in het grootbrengen van hen, word ik beetje bij beetje ook zelf weer grootgebracht.
Wat daar nog dieper onder ligt, is iets wat ik steeds vaker zie: dat wij mensen â vaak onbewust â geneigd zijn om relatiepatronen uit vorige generaties te herhalen. Patronen van afstand, controle, onveiligheid of overaanpassing. Niet omdat we dat willen, maar omdat ze als een 'blauwdruk' zijn opgeslagen in ons systeem. In ons lichaam, in onze emoties, in ons gedrag.
Die patronen doorbreken vraagt bewustzijn. Liefdevol terugkijken. En nieuwe keuzes durven maken, in verbinding met wie jij werkelijk bent.
Het is zĂł bijzonder om de relatie met je kinderen te ervaren vanuit ZielsÂperspectief. Het opent een diepere laag van verbinding, zachtheid en betekenis.
Misschien heb je gezien dat ik in september een online en live cursus geef over Relaties vanuit Ziels-perspectief. Aanstaande woensdag avond, op 30 juli geef ik een klein inkijkje in deze cursus.
Ik geef dan een gratis mini workshop, een thema dat uitgebreid in de cursus wordt behandeld: âDe blauwdruk van je relaties." Hierin gaan wij kijken naar je eigen patronen en je familie patronen, waardor er een hoop 'kwartjes' zullen vallen.
Als jij je opgeeft voor 1 augustus, krijg je nog een speciale korting voor de cursus!
Deze cursus is voor diegene die 'voelt' dat relaties over veel meer gaat dan de naam die wij er aan geven. Deze cursus is voor diegene die wil voelen, helen en Ă©cht in verbinding wil zijn.
Info: Bewust worden van de blauwdruk van je relatie's, ga van het onbewust herhalen van patronen naar bewust helen en verbinden.
Woensdag 30 juli - 20.00 - 21.00 uur
Wil je mee doen aan deze mini workshop, geef je dan hier op:
Reacties