Soms, wanneer ik weer een contact maak met een overleden dierbare en ik die liefde en vrijheid voel, vraag ik mij wel eens het volgende af; Waarom wil een ziel in vredesnaam zo graag in een menselijk lichaam leven?
Want heel eerlijk zijn, dit aardse bestaan is vaak rauw en soms ronduit hard. Het is vaak niet te begrijpen wat we allemaal meemaken en moeten ervaren. Het is niet altijd zacht. Niet altijd licht. En toch… zolang jij hier bent, wil jouw ziel niets liever dan hier zijn.
Door mijn werk ben ik gaan begrijpen dat het precies daar om draait; het duale. De ziel kent geen tegenstellingen. Er is daar geen verlies, geen gemis, geen afscheid. Geen verlangen naar wat niet meer is. Geen handen die je niet meer kunt vasthouden. In het menselijke leven is dat er allemaal wel. En juist dat verlangen, die hunkering, dat contrast – dat is de reden waarom onze ziel dit leven wil leven. Vanuit haar rijkdom en vanuit haar wijsheid.
Het is de aanraking en de hunkering van ‘huid op huid’ met een geliefde. Het is de geur van een pasgeboren baby die je borstkas doet tintelen van liefde en tederheid. Het is het schurende gemis van iemand die er niet meer is. Het moment dat je adem stokt, je ogen vol tranen schieten, maar je tóch voelt dat je leeft. Dát is de schat die de ziel zoekt.
Afgelopen week toen ik ‘s avonds rustig op de bank zat, begonnen mijn gedachten even af te dwalen. De regen tikte zachtjes tegen het raam. De herfst was weer begonnen en ik hou zo veel van de seizoenen, juist om dat verschil tussen zomer en winter. Ik zette een kop thee en ik voelde het warme kopje tegen mijn handpalm, de geur van de sterremunt, het geluid van regen dat in de verte vervaagde.
En ineens besefte ik; de ziel kan geen regen voelen. Geen kou, geen warmte. Geen huid die kippenvel krijgt. Geen stem die trilt van ontroering. Alleen hier, in dit menselijke lijf, kan ze dat ervaren.
Die kleine momenten van huid, geur, geluid, verlies en vreugde, zijn de bouwstenen van haar groei. De menselijke levenservaringen, ze geven gewicht aan jouw leven, betekenis aan jouw liefde. Ze laten jou voelen dat je ademt. Ze laat je voelen dat je ‘leeft’.
Dus, ook al is het niet altijd zacht, ook al doet het soms pijn, weet dan dat jouw ziel hier is om te proeven, te ruiken, te huilen, te lachen, en vooral om te ervaren. En dat zij, ondanks alles, niets liever wil dan precies dit….
Jou zijn.
Reacties